Blog

 

Boosheid

Boosheid..Best een dingetje in onze maatschappij. Boosheid wordt niet altijd geaccepteerd. Boosheid mag niet. Boosheid moet aangepast worden. Boosheid wordt veroordeeld.
Net zoals met alle andere gemoedstoestanden heeft ook boosheid een boodschap. Een boodschap voor zowel het individu als de omgeving. Boosheid is meestal een uiting van een onderliggend 'iets'. Daarmee wil ik zeggen dat wanneer iemand boosheid laat zien er meestal een andere emoties onder ligt. Boosheid uit frustratie. Boosheid uit verdriet. Boosheid uit over-prikkeling. Boosheid uit ontkenning. Boosheid uit pijn. We zien hetzelfde gedrag: schreeuwen,gooien, stampen, slaan, schoppen,schelden, slopen, boosheid naar binnen gericht en we gebruiken dezelfde tactieken om het te stoppen. Afkeuren, straffen, begrenzen.

Hoe kun je hetzelfde gedrag 'aanpakken' terwijl er een andere emotie onder zit?Niet!!
In mijn praktijk gebruik ik graag de metafoor van de 'analoge radio'. (ja, ik ben een beelddenker ;-) ).
Zo'n radio heeft een draaiknop, en afhankelijk van de afstelling vind je de juiste zender, en heb je ontvangst.Dit geldt ook voor de mens. Iedereen heeft een eigen zender. Een eigen frequentie. En door afstemming te zoeken vind je de juiste zender. Via die zender kun je informatie krijgen en geven. Boosheid vraagt dus om gehoord te worden. Wat is de boodschap van JOUW boosheid, wat zit eronder? Daarnaast is het van belang dat je leert hoe je met deze boosheid om kunt leren gaan. Op een gezonde manier, zodat de energie zich kan ontladen. Boosheid is niks meer en minder dan dat. Ontlading van een hele intense energie die zich opbouwt in het systeem en vervolgens uitbarst.

Bij volwassenen merk ik dat het ondersteunend werkt wanneer ze contact leren maken met hun lichaam én de onderliggende emotie --> behoefte. En dat is best confronterend. Boosheid is dan een mechanisme geworden om de onderliggende behoefte aan te geven.
Bij kinderen die veel boosheid in zich hebben en dit ook uiten is mijn eerste vraag aan de ouders 'Hoe boos voel jij je?'. De boosheid die kinderen laten zien is in de meeste gevallen een systemisch stuk, wat ik bijvoorbeeld inzichtelijk maak tijdens een tafelopstelling. Het gedrag van het kind laat de onderliggende behoefte zien van jouw eigen kind-zijn. Daarnaast zie je in de tijd waarin we nu leven veel boosheid in relatie tot gevoeligheid. Het mee moeten in het stramien van de regels en wetten van deze maatschappij. Stilzitten in de schoolbanken, presteren volgens de statistieken, weinig aandacht voor lichaamsbewustzijn en ontspanning. Dit zie je met name bij de jongens. (of meiden met veel jongensenergie), testosteron pieken. Het niet kunnen kanaliseren en verwerken van deze mega energie-boost, en letterlijk de bom laten barsten.
Bij pubers en adolescenten zie je verschillende uitingen van boosheid, afhankelijk van wat zich onder de waterlijn bevindt. Naar buiten gericht of naar binnen gericht. Boosheid naar de omgeving of boosheid naar zichzelf. Boosheid naar de maatschappij. Vaak wordt boosheid verkeerd geïnterpreteerd en begrensd waardoor de boosheid én groter wordt én hij of zij niet gehoord wordt.

Onder de streep kunnen we dus stellen dat ook als het om boosheid gaat, we het niet hoeven te veranderen zodat het maatschappelijk geaccepteerd is. De boosheid niet afgekeurd hoeft te worden omdat het 'fout gedrag' is maar mogen kijken naar : Wat is de boodschap? Wat zit er onder die boosheid?. Welke behoefte heb jij? En wat heb jij nodig om je emoties te leren reguleren?Maatwerk!

#eenwereldvoorbijdelabels


 Twee kanten van dezelfde medaille 


Verlatingsangst vertaald zich onder andere in het extreem bang zijn om verlaten te worden door personen waaraan we gehecht zijn. Een ouder of partner bijvoorbeeld.
Dit kan zich uiten in het innemen van een afhankelijkheidspositie van de ander, claimgedrag, het gevoel hebben niet zonder de ander te kunnen functioneren.

Het tegenovergestelde in gedrag wordt ook wel bindingsangst genoemd. De definitie ervan is als volgt: Mensen met bindingsangst zijn extreem bang om zich emotioneel te verbinden met anderen.
Bindingsangst uit zich het duidelijkst in romantische relaties, toch zie je ook bij mensen met bindingsangst dat ze over het algemeen oppervlakkigere relaties hebben met familie en vrienden.
In het gros van de ‘gevallen’ is men zich helemaal niet bewust dat de verlatingsangst of bindingsangst een belemmerende factor is in de relatie tot een ander. Dit wordt veroorzaakt door het feit dat de oorzaak ervan heel lang geleden is ontstaan. In een periode van je leven waar je nog niet bewust bezig was met emoties en verbinden, je kindtijd. Toen je datgene wat je zag en voelde aannam als waarheid en waarmee jij je begon te identificeren.

Wanneer er niet wordt voldaan aan de emotionele behoeftes van een kind of het kind geen steun of geruststelling heeft gehad bij het ervaren van negatieve emoties maar een reactie als straf of afwijzing ontvangt, zal het kind zichzelf afleren om aandacht, steun, geborgenheid en warmte te vragen. Het is een copingmechanisme. Zolang het kind positieve emoties ervaart zal het afwijzing of verlating kunnen voorkomen.
Daarmee krijgt het de overtuiging dat zolang het alleen positieve of neutrale emoties heeft, er een veilige band met een ander kan worden gecreëerd. In het volwassen leven zorgt dit ervoor dat je of een sterke afhankelijkheidspositie inneemt ( verlatingsangst) of een sterke onafhankelijkheidspositie ( bindingsangst), beiden geen basis voor een emotionele veiligheid.

Leer jezelf in het Hier en Nu geven wat je ‘toen’ gemist hebt en ontdek wat emotionele veiligheid betekent voor je relaties met anderen!

 

 


Grenzen aangeven 


Niet voor iedereen zo vanzelfsprekend. Misschien heb je niet geleerd dat je grenzen hebt en deze aan mag geven of misschien is er over je grenzen heen gegaan omdat je niet wist hoe je ze moest bewaken óf je kent je grens wel maar vind het soms moeilijk deze naar een ander toe aan te geven.
Een persoonlijke grens hebben we allemaal. Waar die grens ligt bepaal je zelf, net zoals jij zelf de voorwaarden van jouw eigen grenzen mag aangeven. Soms ligt de grens heel dichtbij je fysieke ruimte, in een andere situatie ligt je grens ver verwijderd. Afhankelijk van de ervaring en van de personen die in de buurt van je grens komen.
De angst voor afkeuring zorgt er vaak voor dat persoonlijke grenzen vervagen, het gebrek aan Zelfliefde zorgt er vaak voor dat de persoonlijke grens 'zwak' is of snel om te duwen is.
De persoonlijke grens is te herkennen aan een bepaald gevoel, een sensatie, een gewaarwording van het lichaam. Dit gevoel is je leidraad om te gaan herkennen waar je grenzen liggen en onder welke voorwaarden je jouw grenzen stelt.
Je geliefden komen dichterbij dan bijvoorbeeld je werkgever. Papa en mama komen dichterbij dan de ouders van een klasgenootje. En soms komen je geliefden of papa en mama ook niet dichtbij, gewoon..omdat jouw grens jou dit laat voelen.
Lichaamsbewustzijn. Kunnen voelen wie je bent, wat je behoeften zijn , wat je lichaam jou verteld én waar je grenzen liggen.
Op zoek naar jouw persoonlijke grenzen? Vind je het moeilijk om je eigen voorwaarden hieraan te stellen of merk je dat je in de verontschuldiging gaat wanneer je 'nee!' zegt?
Heeft jullie kind moeite met zijn/haar eigen grenzen aangeven op school of thuis? Merk je dat jouw puber zwicht onder de druk van leeftijdsgenoten?
Wil je jouw grenzen leren aangeven en zelf leren beslissen welke voorwaarden hiervoor jou bij horen?

 


Depressie bij kinderen


Natuurlijk kennen we allemaal dagen bij ons kind wanneer ze minder vrolijk zijn, balen, moeilijk te motiveren zijn of negatieve gedachten hebben.
Maar wanneer spreek je van depressie bij een kind?
In de DSMIV ( het diagnostisch en statistisch handboek waarmee psychiatrische aandoeningen worden vastgesteld door een psychiater) staan o.a de volgende kenmerken genoemd :
- sombere stemming het grootste deel van de dag, bijna elke dag.
- Duidelijke verminderde interesse of plezier in alle / bijna alle activiteiten.
- Verandering in lichaamsgewicht ( toename of afname)
- Verandering slaappatroon
- Verandering energiepatroon

Is er dan geen sprake van depressie wanneer je niet alle hokjes af kunt vinken of wanneer je meer kenmerken hebt dan beschrijven?
Nee. Ik denk het niet.
Kinderen zijn héél erg goed in het aanpassen van gedrag aan een situatie waardoor bepaalde kenmerken helemaal niet duidelijk zichtbaar worden voor de ouder.
Waardoor kinderen met regelmaat buiten de diagnosticering vallen waardoor de hulpvraag niet op gang komt.
Gelukkig zijn er ook nog andere manieren van kijken naar een hulpvraag 😉
Geen diagnose stellen aan de hand van symptomen maar onderzoeken waar de symptomen vandaan komen én onderzoeken of er tactieken aanwezig zijn in het kind die ervoor zorgen dat er voorbij wordt gegaan aan bepaalde kenmerken die 'niet af te vinken zijn'.
Systemisch gezien wil een kind áltijd de 'last' van de ouder dragen, dit betekent dus ook dat er bij depressie licht geschenen mag worden op de gezinsstructuur en onderliggende relaties.
De diagnose depressie hoeft geen levenslang lot te zijn.
Is er nog geen diagnose vastgesteld bij jullie kind maar herken je hem of haar in de hierboven beschreven kenmerken?

Positief leren denken

 

 

De oorsprong van depressie, angst of dwang is bij geen enkel kind hetzelfde,wel hebben ze een gemene deler; Negatieve gedachten.
Naast het samen op zoek gaan naar de oorsprong van de klacht, door de geschiedenis te onderzoeken, gebeurtenissen en trauma's te erkennen en eventueel te behandelen en de gezinsstructuur onder de loep te nemen heb ik gemerkt dat kinderen het heel erg fijn vinden om eigen verantwoordelijkheid te leren dragen voor hun herstelproces. Zeker als het gaat om psychische klachten. 'Een gebroken been zie je, maar mijn dwanggedachten hoor alleen ik!' of 'Wanneer ik me ziek meld omdat mijn lichaam niet mee wil werken omdat ik zó moe ben dan vinden klasgenoten dat aanstellerij want je hebt toch niet écht iets...' Er heerst een gevoel van onbegrip, onmacht en controleverlies.

We hebben ze allemaal, zelf saboterende gedachten.
Ontstaan uit ervaringen in de prille jeugd. Als kind zijnde nemen we alles voor waarheid aan wat we om ons heen waarnemen, ervaren , wat op ons (onbewust) geprojecteerd wordt. Behalve dat we daaromheen onze coping-strategieën gaan ontwikkelen, ontstaan hier ook onze overtuigingen.
'Ik ben niet goed genoeg', 'Ik kan dat niet','alles is eng' 'iedereen is teleurgesteld in mij', 'Ik ben raar','ik durf niks',etc.
Door de kernovertuiging te ontdekken en deze te vervangen met een opbouwende gedachte , heb je een hele handige tool in handen om een begin te maken in het positief leren denken.
Door te ontdekken wat je wilt, opbouwende en ondersteunende gedachten te gaan denken worden je wensen uiteindelijk realiteit!

 


Het rouwproces

 

Vroeg of laat krijgen we er allemaal een keer mee te maken, het rouwproces. Elisabeth Kübler-Ross onderscheidde in dit proces 5 fasen:

• Ontkenning
• Woede
• Marchanderen
• Verdriet en depressie
 • Aanvaarding

Deze 5 fasen zijn herkenbaar in elke emotionele reactie op persoonlijke trauma en verandering.Het rouwproces is geen lineair proces, er is geen verplichte volgorde ‘om het goed te doen’. Elk mens is anders en ervaart het proces dus op een eigen manier.
Het is wel een handige pijler om in je achterhoofd te houden wanneer je als gezin in een rouwproces bent belandt en de ander niet helemaal begrijpt doordat je bijvoorbeeld een gemoedstoestand niet herkent. De ene persoon heeft heel veel behoefte om te uiten, weer een ander trekt zich terug. Sommige kinderen lijken ‘erdoor heen te fietsen’, een ander kind stelt veel vragen. Pubers kunnen er nonchalant in lijken te staan of ze raken in de knoop met al hun emoties, die toch al overhoop liggen tijdens de puberteit.

 De rouwboom is een hele laagdrempelige tool ter ondersteuning van een rouwproces voor gezinnen. De rouwboom is een boom getekend op een stuk behang wat je op een centrale plek tegen de muur hangt waar alle gezinsleden komen, bijvoorbeeld de woonkamer. Uit vellen ( gekleurd) papier knip je cirkels, bladeren of een andere vorm, deze leg je in een stapel naast de boom met een stift en plakband. Elk gezinslid mag op zijn eigen manier, wanneer hij of zij wilt, iets opschrijven. Gevoelens,vragen, gedachten, tekeningen. Niks moet, niks is verplicht.

Wanneer de boom vol hangt (elk gezin bepaalt zelf wat vol is) kiezen jullie samen een moment uit om de boodschappen op de boom te bespreken. Niet iedereen zal zijn eigen boodschap willen bespreken, en dat is oké. Het doel is dat er openheid ontstaat voor emoties, gelegenheid tot delen met respect voor elkaars persoonlijke fase en manier van verwerking.

 

 


Ritme en regelmaat 

 

 

De laatste week zomervakantie alweer...Wat is het omgevlogen. Sommige kinderen vinden het vréselijk en anderen zijn wel weer toe aan de
' normale ' gang van zaken.
Om je kind voor te bereiden op ritme en regelmaat van de schooldag is het goed om deze laatste week vakantie al over te gaan tot de orde van de dag, dat maakt de overgang wat vloeiender.
- op tijd naar bed
- op tijd op
- vaste tijd ontbijten - lunchen - avondeten

Praat bewust met je kind over het naderende einde van de vakantie. Wat vind je leuk? Wat vind je niet leuk? Wat vind je spannend?
Voor veel kinderen is de ontmoeting met de nieuwe juf of meester spannend en misschien is er een andere klas samenstelling.
Voor kinderen die het schooljaar voor de zomervakantie met spanning hebben afgerond kan het aanbreken van een nieuw schooljaar extra angst of stress met zich meebrengen.
Al het nieuwe begin is spannend maar we kunnen er samen wel voor zorgen dat het draagbaar is!

Heb jij vragen of ondersteuning nodig m.b.t het begin van het nieuwe schooljaar en hoe je specifiek jullie kind het beste kunt begeleiden? Of wil je wat extra begeleiding in verband met een specifiek hulpvraag?
Plan een gratis kennismakingsgesprek zodat we samen op zoek kunnen gaan naar passende ondersteuning!

 

 

 

Trauma

 

 

Wat is een een trauma?
" Een trauma is een onverwerkte (heftige) gebeurtenis in het verleden. Een trauma ontstaat door een heftige gebeurtenis die je zag of meemaakte. Deze gebeurtenis, die recent of lang geleden plaatsvond, kan bijvoorbeeld betrekking hebben op een overval, een ongeluk, mishandeling, scheiding, ontslag of het overlijden van een dierbare. Ook het getuige zijn van een nare gebeurtenis kan een trauma veroorzaken. Feitelijk spreken we van een trauma als een gebeurtenis, ongeacht welke, een ingrijpende invloed op je leven heeft."

Dit zegt de psychologie over de betekenis van trauma. Hier kan ik me in vinden. Tevens zie ik als E.E.N.®️ Therapeute ook nog andersoort trauma's.
Problematiek rondom zwangerschap, heftige of te snelle geboorte, couveuse of neonatologie opnames, relatieproblematiek bij de ouders, postnatale depressie moeder.
Hier kan je als kind behoorlijk wat symptomen door ontwikkelen zoals:

huilbaby
Prikkel gevoeliger
Snel geïrriteerd
Slaapproblemen
Concentratieproblemen
Verlatingsangst
Veranderingen in het poep-plas patroon. Bijvoorbeeld opeens weer bedplassen of de ontlasting ophouden.
Opvallende gedragsverandering.

Maar ook als volwassene kun je stagneren op vroege kindtrauma's die niet volledig verwerkt zijn.
Betekent dit dat iedereen met bovenstaande symptomen een onverwerkt trauma heeft? Nee!
Betekent dat dat elk kind bij het ondergaan van bovenstaande ervaringen traumasymptomen ontwikkeld? Nee!

Door middel van de E.E.N.®️ Therapie onderzoek ik de oorsprong van het symptoom. Soms ligt daar een trauma onder en soms heeft het ergens anders mee te maken. In beide gevallen gaat het om balans te brengen in de disbalans. Veel mensen schrikt het af om aan de slag te gaan met een traumatische ervaring in verband met herbeleving, dat is begrijpelijk. Je hoeft echter niet opnieuw in de pijn te duiken om een ervaring te kunnen verwerken. Het gaat om het ontladen van de (trauma) energie , het begrijpen van de boodschap en het creëren van een nieuwe toekomst.

Ontdek jouw Schatkist, word wie je bent!

 

Mag ik mij even voorstellen?

 

Hoi! Ik ben Jip. Ik werk samen met Willeke bij Praktijk de Schatkist. Ik help haar de kinderen op hun gemak te laten voelen want een mevrouw die heel veel vragen stelt kan best eng zijn!
Net zoals jij ben ik soms verdrietig, boos, bang, onzeker, vrolijk...en soms weet ik helemaal niet wat ik voel.
Over de jaren heen heeft Willeke heel wat methodes en tips & tools verzameld die ervoor zorgen dat we samen een weg kunnen uitstippelen die bij jou past.
Wil je mij ontmoeten en wil je ontdekken hoe Willeke en ik jou en jouw ouders kunnen ondersteunen?
Tijdens een gratis kennismakingsgesprek kunnen we bespreken wat de mogelijkheden zijn.

Groetjes van Jip!

 

 

 

 

 

 

De kracht van opstellingen & systemisch waarnemen 

 

Als gezin zijn we met elkaar verbonden. Niet alleen door liefde maar ook in energie. Elk gezin is een systeem. Binnen dit systeem leven verschillende individuen met elk een eigen unieke persoonlijkheid, ervaringen en mechanismen. Hoe mooi en kleurrijk zo’n systeem ook kan zijn, het kan ook wrijving veroorzaken. Wanneer ik een hulpvraag bespreek met ouders onderzoek ik ook het gehele systeem. 
Kinderen reageren met hun gedrag op iets wat uit balans is geraakt. Of het nou een ervaring van het kind zelf is of iets wat speelt bij 1 van de overige leden van het gezin. Gedrag heeft altijd een onderliggende boodschap.
De kracht van familie opstellingen en systemisch waarnemen is dan ook om te gaan onderzoeken wat er onder de waterlijn ligt. Zonder oordeel te waarnemen.
We hebben allemaal onze coping mechanismes, dit zijn manieren van reageren , jezelf staande houden in bepaalde situaties aangeleerd in de kind tijd. Daar waar we bijvoorbeeld tijdens een ruzie met onze partner verbaal agressief worden, de ander klein proberen te maken, of simpelweg een paar uur van de radar verdwijnen zijn voorbeelden van mechanismen. We reageren vanuit kindpijn.
Wil je werkelijk balans creëren in een relatie en in een gezin is het een goede eerste stap om deze mechanismes te leren ontdekken. Dit doe je door niet langer de focus te leggen op de punt van de ijsberg.
Tijdens een familie opstelling brengen we deze patronen en mechanismes naar de oppervlakte, zodat ze gezien worden en wat nog mooier is, er zal verschuiving ontstaan.

Onze kinderen zijn onze spiegels. Durf jij erin te kijken?



Beelddenkers 

 

 

Ik kom ze regelmatig tegen, kinderen die op school getest worden op dyslexie en dyscalculie omdat ze moeite hebben met lezen, schrijven en rekenen. Vaak zijn de testresultaten : een beelddenker, nog vaker betekent dit dat het reguliere onderwijs deze kinderen geen extra of niet voldoende ondersteuning kan bieden omdat daar begrijpelijk niet de middelen en mogelijkheden voor zijn. Dat betekent echter niet dat er dus geen ondersteuning mogelijkheid is om de beelddenker een handje te helpen in het leren denken in letters en cijfers.
Een beelddenker heeft een zeer rijke fantasie, wanneer je aan hem of haar vraagt: ‘hoe ziet een appel eruit?’, zul je zeer diverse beschrijvingen krijgen van hoe een appel eruit zou kunnen zien. Deze rijke belevingswereld zie ik persoonlijk als een enorme kracht. Dit kan jou namelijk helpen om in mogelijkheden te denken in plaats van in beperkingen zoals we als volwassenen vaak denken waardoor we soms star worden en in een cirkel blijven ronddwalen.
Wanneer je in plaatjes denkt heb je dus eigenlijk minder affiniteit met letters en woorden. Je hersenen zijn er minder op getraind.
Gelukkig zijn er mogelijkheden die deze kinderen en volwassenen kunnen helpen de prachtige, kleurrijke  wereld van de beelddenker te behouden én te leren dit te vertalen in letters en cijfers.
Namelijk door de epifyse en hypofyse te ondersteunen zodat beiden hersenhelften in balans komen en goed gaan samenwerken. ( ook zeer effectief bij o.a hormonale disbalans)
En het leuke is, je kunt leren dit zelf toe te passen bij jouw kind of jezelf!

 

 

 

I Veiligheid zit in jezelf I
Eergisteren begon het al . Onrustig, prikkelbaar, druk. Het einde van de vakantie was in zicht en vandaag staat de eerste zwemles gepland. Ons gevoelige mannetje beleeft dit zeer intens. Gisteren heb ik hem energetisch al flink in zijn kracht gezet en zijn aura extra bescherming gegeven. Vanochtend aan het ontbijt kreeg hij zijn boterham niet weg, 'Mijn buik rammelt.' Hij stuiterde door de kamer maar ook in zijn hoofd gingen de gedachten kriskras door elkaar. Tijdens het tandenpoetsen heb ik hem erop geattendeerd dat hij altijd zelf zijn voetjes open kan zetten.
De voetchakra's , gelegen onder de bal van beiden voeten. Via de voetchakra's kunnen we prikkels afvoeren maar via deze zelfde poortjes kunnen we ook energie van de aarde ontvangen. Deze energie voedt ons basischakra zodat we meer vertrouwen krijgen in onszelf en waardoor de bovenliggende chakra's ook energie ontvangen en in balans kunnen blijven. Wanneer we stress, angst, spanning ervaren sluiten we vaak onbewust onze voetchakra's , dit is een beschermingsmechanisme. Met als resultaat dat je je onrustig, overprikkeld of angstig kunt gaan voelen.
Tijdens het autoritje naar school merkte ik dat het drukke gevoel was omgeslagen naar angstig:
'Ik vind het erg spannend om naar school te gaan Mama , mag ik bij jou blijven?'.
'Heb je al geprobeerd je voetjes open te zetten?'
'Ja, tijdens het tanden poetsen maar ze luisteren niet!'
'Oké! Je moet er wel écht in geloven dat je dat helemaal zelf kunt. Je bent veilig bij jezelf, altijd! Probeer het nog maar eens...'
Een stilte van 30 seconden volgde...Een hele diepe zucht.
Een rustig hoofdje, een rustig buikje en een huppelende kleuter die zich verheugde op het terugzien van zijn vriendjes!
Ja, het zit allemaal in je, soms heb je alleen even een duwtje nodig maar uiteindelijk ben je je eigen heler, je eigen magiër, je eigen meester.

 

 

Hooggevoeligheid /HSP

 

 

Al van kleins af aan worstelde ik met anders zijn. Het voelen van de emoties van mijn moeder, heftig reageren op pijn, depressieve gevoelens en angsten.
Ooit werd ik betiteld als het ‘zorgenkindje’.

Pas op volwassen leeftijd ging ik lezen over hooggevoeligheid. Boeken van Elaine Aron, een psychotherapeut die wetenschappelijk onderzoek ging doen naar de werking van het brein van een hsp’ er . Zij ontdekte een verschil in prikkelverwerking in de hersenen en het zenuwstelsel bij de hooggevoelige mens ten opzichte van de minder gevoelige mens. ‘AAAH’…dacht ik! ‘Ik weet wat er mis is met mij..’.
Om er later, nadat ik al werkzaam was bij Praktijk de Schatkist, te ontdekken waaróm dat brein anders functioneert.


Wat is nou echt typisch hooggevoeligheid?

  • Intensieve, gedetailleerde waarneming. ( zien, horen, ruiken, proeven, voelen)
  • Sterker vermogen om sferen en spanningen waar te nemen bij iemand of bij een plek.
  • Ervaart de emoties en gevoelens van anderen en van zichzelf.
  • Een rijkelijke innerlijke beleving van de wereld. Fantasie en dromen.
  • Geroerd raken door bepaalde muziek of kunst.
  • Waarde hechten aan emotionele binding met de ander.
  • Over het algemeen perfectionistisch van aard.
  • Sterk inlevingsvermogen
  • Sterke intuïtieve
  • Soms paranormale gaven
  • Beelddenkers

 

Dit zijn slechts een aantal kenmerken, wat per persoon verschilt in herkenning en intensiteit.

De hooggevoelige mens is gericht op liefde! De focus ligt op de ander en het welbehagen van de ander. De voelsprieten staan gericht op de ander. Daar waar disbalans is zal de hooggevoelige mens gaan zoeken wat er nodig is om balans te gaan creëren. Dit zie je heel duidelijk bijvoorbeeld bij hooggevoelige kinderen die conflicten tussen de ouders op willen lossen door 'afwijkend' gedrag te vertonen of door oplossingen aan te dragen. Maar ook binnen een professioneel team. de hooggevoelige werknemer of leidinggevende zal gefocust zijn op balans en evenwicht, meestal ten koste van zichzelf.
De zielentaak van de hooggevoelige mens:  dienstbaar zijn en liefde overbrengen.

 

Een andere redden waarom de hooggevoelige mens zo gefocust is op zijn omgeving is een gebrek aan oer-vertrouwen.
Om dit helder te krijgen wil ik eerst wat meer delen over de werking van ons energetisch systeem.
Wij allemaal zijn in het bezit van vele chakra’s en nevenchakra’s. Dit zijn een soort energetische wieltjes die gekoppeld zijn aan specifieke klieren en organen.
Ik werk bij Praktijk de Schatkist vooral met de 7 hoofdchakra’s ,de handchakra’s en de voetchakra’s.
Via deze chakra’s ‘zuigen’ wij energie op waardoor deze wielen op een gezonde manier hun werk kunnen doen en zodat we ons fijn voelen, gelukkig en in balans zijn. Tevens zit in deze chakra’s  informatie opgeslagen uit andere levens, wanneer je affiniteit hebt met de reïncarnatietheorie
Elke chakra heeft een thema en een ontwikkelingsfase. Tijdens de ontwikkelingsfase, maar ook in een later stadium kunnen er ervaringen ontstaan die vervelend zijn, traumatiserend zijn en die ervoor zorgen dat zo’n chakra blokkeert, stagneert.

Bij de hooggevoelige mens zien we in 98% van de metingen een geblokkeerd basischakra. Het ontbreken van oer-vertrouwen. Vertrouwen in jezelf, vertrouwen in de ander, vertrouwen in het leven.
Door het gebrek aan deze basis kiest men voor een overlevingsmechanisme om ( meestal op onbewust niveau) veiligheid te kunnen waarborgen want wanneer je alles in de gaten houdt herken je of er veiligheid of bedreiging is. Wanneer we constant in overleving-stand staan ( vechten-vluchten-bevriezen) zorgt dit voor een overactief zenuwstelsel en hersenen die niet ontladen worden.  Stress!!

Hooggevoeligheid, een uitdaging…of toch niet?!

 

Stappenplan:

  • Aan de slag met de voetchakra’s! Prikkels afvoeren én het basischakra van nieuwe  energie voorzien. De voetchakra's zijn de portalen tot loslaten, opladen en manifesteren.
    Wanneer we  stress ervaren sluiten we onze voetchakra’s als zelfbescherming met als gevolg dat er stagnatie kan ontstaan.
  • Wat heb jij nodig om te kunnen ontspannen?
  • Ontdekken welke zintuigen overactief zijn, je prikkels leren managen.
  • Energiesysteem in balans krijgen. Blokkades en trauma’s helen en opheffen.
  • ( Oer)vertrouwen herstellen, in je kracht komen en grenzen leren aangeven.

 

Wil jij als professional leren ontdekken wat jouw hooggevoeligheid voor jou kan betekenen? Wil jij als leidinggevende inzicht krijgen in jouw hooggevoelige werknemer? Wil je de gezondheid van je hooggevoelige werknemers waarborgen en de teamspirit versterken?
Samen kijken naar de groepsdynamiek en de individuele behoeften en valkuilen?
Neem dan contact met mij op!