Een stukje Schatkist

Huisbezoek

Soms kom je binnen de praktijk niet tot de kern van de hulpvraag, dan zoeken we samen verder op een andere plek 😉Vanochtend ging ik op huisbezoek!Binnen je eigen plekje voel je je in de regel het meest op je gemak. Kinderen stellen zich vaak gemakkelijker open en ik heb gelijk een goed beeld van het hele systeem in de natuurlijke omgeving.In deze zijn we al een tijdje aan het zoeken naar de oorzaak van de doorbroken nachten en nachtelijke onrust binnen dit gezin. Hoe mooi om dan samen met je cliëntje op haar slaapkamertje te onderzoeken wat ze nodig heeft om zich volledig veilig en geborgen te voelen bij zichzelf en haar eigen bedje!
Voelt de praktijkruimte voor jullie kind als een drempel? Neem vrijblijvend contact met mij op voor de mogelijkheden van een huisbezoek.

                     Ps:het kindje in kwestie slaapt sindsdien als een roosje!


Wanneer de  basis breekt...

Scheiding! Geen leuk thema, maar wel aan de orde..Een ervaring waar veel gezinnen mee te maken krijgen. Volgens de statistieken eindigen 40% van de huwelijken in scheiding en 50% van de samengestelde relaties. Sommige scheidingen gaan 'vlotjes' ,ouders gaan op vriendelijke voet met elkaar verder. Daarnaast zijn er de vechtscheidingen en alles daar tussen in.Voor een kind is elke scheiding moeilijk, zélfs die scheiding waar alles heel harmonieus verloopt. Zelfs die scheiding die ervoor zorgt dat er eindelijk rust in huis is.

Een kind worstelt altijd met een innerlijk loyaliteitsconflict. Ja, ook wanneer ouders er alles aan doen om dit te voorkomen. Onbewust zijn papa en mama even lief. Onbewust wil een kind dat alles blijft zoals het was. Wanneer de basis breekt, dan breekt het hart!

Een scheiding geeft onbewust een gevoel van splitsing, in een spagaat moeten staan. Het gevoel te moeten kiezen. Is scheiding te voorkomen? Nee!In welke mate een kind -vaak onbewust- worstelt met scheiding is afhankelijk van een aantal factoren:- Wat was het verloop van zwangerschap tot scheiding- Welke ervaringen heeft het kind al in zijn/haar rugzakje- Welke plek heeft het kind binnen het gezin

Je kunt een kind voorbereiden op deze , levens veranderende ervaring door hem/haar te laten zien wat scheiding betekent. Je kunt een kind ( zelfs met terugwerkende kracht) helpen inzicht te krijgen in de gevolgen van het breken van de basis.Door zichtbaar te maken waarom het moeilijk is dat er 2 huizen zijn. Laten zien wat loyaliteit betekent in relatie tot buikpijn of schuldgevoel.

Op zoek te gaan naar een weg om het gebroken hart te lijmen!


Erkenning is een basisbehoefte

Erkenning is een basisbehoefte!
Als kind ben je afhankelijk van je ouders als het gaat om het ontvangen van basisbehoeften. Invulling van deze basisbehoeften is cruciaal om een zelfstandig en evenwichtig persoon met een krachtig zelfbeeld te worden. Wanneer er aan al je basisbehoeften is voldaan ontwikkel je een persoonlijkheid die geleerd heeft zijn basisbehoeften niet buiten zichzelf te zoeken, maar zelf in te vullen.Erkenning is één van die basisbehoeften.

 

Elke mens heeft behoefte om erkenning te krijgen voor wat hij/zij doet of wie hij/zij is. Erkenning gaat over zien en gezien worden. Er mogen zijn, bestaansrecht. Wanneer je als kind geen -of onvoldoende- erkenning hebt ontvangen zul je als volwassene de erkenning buiten jezelf gaan zoeken. Dan zal het nooit genoeg zijn, omdat het de leegte, het gemis niet kan vervangen. Je voelt je niet begrepen en serieus genomen. Een gevoel van afwijzing, gekwetst zijn, frustratie of eenzaamheid kan hiermee opgeroepen worden.

 

Ouders doen hun beste, best. Met de wijsheid, ervaringen en mogelijkheden die ze op dat moment in pacht hebben. Net zoals jij, je beste best doet! Soms is dat moeilijk te begrijpen wanneer je bent opgegroeid in een systeem waar weinig liefde was of waarin je aan je lot werd overgelaten.

Leven vanuit te kort in basisbehoeften maakt van het leven een eindeloze strijd.Als je de basisbehoefte erkenning hebt gemist, vind je jezelf nooit goed genoeg. Je probeert jezelf steeds weer te bewijzen en je voelt jezelf constant tekort schieten.

Maar er is nog hoop 😉

Systemisch gezien, kan je als volwassene jezelf geven wat je als kind hebt gemist. Een kind kan dat niet. Een kind is afhankelijk van zijn ouders en volwassenen om hem heen. Uiteindelijk gaat het erom dat wat je bewust wordt, van wat je gemist hebt, zodat je het uit jezelf kan halen. Je zal het nooit buiten jezelf kunnen vinden. In een opstelling kan dit zichtbaar worden en dus geheeld worden.Stop met overleven en KIES voor het leven!!


1 op 1 opstelling 

Iedereen loopt weleens vast!

Vraag jij je dit af:
- Waarom loop ik steeds tegen hetzelfde aan?
- Waarom altijd die conflicten in mijn leven?
- Waarom trek ik dezelfde soort partners aan?
- Waarom vind ik niet die ene leuke baan?
- Waarom kan ik iets niet ontvangen?
- Wat zijn eigenlijk mijn ware behoeften?
- Wat is mijn diepste verlangen?
Misschien is een 1 op 1 opstelling dan iets voor jou!
Een opstelling geeft jou inzicht en beweging in iets wat soms volledig vastgelopen lijkt. Je gaat ervaren en herkennen wat de oorzaak is van terugkerende conflicten, stagnaties of relatiedynamieken.

Een 1 op 1 opstelling wordt – net zoals een tafelopstelling of familieopstellingen – systemisch werk genoemd. We zijn allemaal deel van een systeem. Of het nu gaat om het gezin waarin je geboren werd, je huidige gezin of je werkomgeving. De plek die jij aannam/ aanneemt in dat systeem bepaalt deels je gedrag al ben je je dit misschien niet altijd bewust.
Tijdens een 1 op 1 opstelling onderzoeken we dit systeem en brengen we samen de patronen en het gedrag in kaart. Wat belemmert en wat ondersteunt?


Wanneer kinderen bij mij op consult komen is dat omdat er een hulpvraag ligt. Niet alle kinderen ervaren dit zelf ook zo.
'Waar kan ik jou mee helpen?'
'Weet ik niet...alles is goed!'
Dit kan verschillende oorzaken hebben:

▶️Ouders of school ervaren bepaald gedrag als problematisch terwijl dit voor het kind heel natuurlijk voelt.
▶️Het kind weet niet hoe hij/zij contact moet maken met zichzelf, en de hulpvraag.
▶️Het is een strategie! 'Wanneer er niks aan de hand is dan hoef ik jou ook niet binnen te laten!'

Stel je voor dat ik de zoveelste hulpverlener ben. Stel je voor dat je je alweer open moet stellen. Stel je voor dat het verleden jou heeft laten voelen dat je wantrouwend moet zijn. Dan blijft de deur dicht!
Dan geef ik jou de ruimte, jij bepaalt het ritme!


Luiwammes!

Faalangst, we zijn er allemaal in meerdere of mindere mate bekend mee. De angst om te falen. Nóg beter je best doen om maar te voldoen aan de verwachtingen van je eigen zelfbeeld of je omgeving. De lat onbereikbaar hoog leggen...
Maar faalangst kent ook nog andere uitingsvormen waaronder, passiviteit.
Zo bang zijn om te falen en afgekeurd te worden dat er een fysieke verstarring ontstaat.
Een vorm van faalangst die vaak verward word met luiheid. Wanneer je toch gaat falen kun je maar beter niet beginnen aan die opdracht, taak of klus.
Omdat dit vaak verward wordt met luiheid zorgt dit voor een dubbele bevestiging van het zelfbeeld. Belangrijk voor school en ouders 'de luiwammes' te leren begrijpen zodat er aansluiting gevonden kan worden met onderliggende behoefte!
Angst, in alle vormen, kan voor een bevriestoestand zorgen. Een verlammend toestand die je letterlijk laat voelen niet in beweging te kunnen komen. Door met het lichaam en de overtuigingen aan de slag te gaan komt er beweging. Een opening om te werken aan een stevig basisvertrouwen!


Innerlijk kind therapie

Is dat niet ontzettend zweverig, die innerlijk kind therapie?' werd mij gevraagd.

Ieder mens heeft een innerlijk kind. Het is namelijk de jongere versie van jezelf, de kleine-jij. Innerlijk kindtherapie is erop gericht om blokkades of problemen vanuit het heden aan te pakken door terug te gaan naar de kindertijd of door te kijken naar de wonden van je innerlijk kind. Ervaringen vanuit de kindertijd vormen ons tot wie we nu zijn. Zo nemen we ook negatieve geloofsovertuigingen, trauma’s, spanningen, tekorten van basisbehoeften mee naar het heden. We maken bepaalde patronen eigen of gaan leven vanuit een overlevingsstrategie , iets wat uiteindelijk belemmerend kan zijn in relaties tussen partners of kinderen en ouders. Of men ontwikkeld bepaalde psychosomatische klachten.Innerlijk kindtherapie zorgt ervoor dat een bepaald patroon , gedrag of trauma niet doorgegeven hoeft te worden naar de volgende generatie. Met name in het werken met de hulpraag van een kind is het een fijne therapievorm om in te zetten in het werken met de ouders.De hulpvraag van je kind heeft namelijk een tweeledige betekenis. Ten eerste mag er onderzocht worden welke behoefte of oorzaak er onder de hulpvraag verscholen zit. Anderzijds fungeert de hulpvraag van een kind altijd als spiegel voor de ouder(s). 'Het probleem' is een weerspiegeling van behoefte of wond van de kindversie van de ouder. We zeggen altijd dat onze kinderen van ons leren maar als je het mij vraagt is het andersom. Wanneer je in de spiegel van je kind durft te kijken zul je ontdekken waar jouw innerlijke kind behoefte aan heeft!
Zo zweverig is het niet, toch?!


Basisveiligheid

Ik krijg in mijn praktijk regelmatig vragen over stoppen met het speentje. Hoe kun je dit het beste afbouwen?
Ten eerste is het belangrijk om te begrijpen waarom een baby, peuter en soms kleuter of schoolkind de behoefte heeft aan het speentje of bijvoorbeeld de duim.
Bij de geboorte heeft de zuigreflex als doel melk uit de borst of de fles te krijgen, voeding. Tevens geeft het voedingsmoment rust en troost.
Daarnaast komen er hormonen vrij door druk tegen het gehemelte. Gelukshormonen maar ook een gevoel van veiligheid. Wanneer een kindje zich, door welke oorzaak dan ook, niet veilig voelt is het zuigen op het speentje of de duim een troostmiddel en manier om veiligheid te ervaren en het systeem te reguleren. Dit is te herleiden naar de tijd in de baarmoeder en de omstandigheden rond de geboorte. Het afbouwen van het speentje of de duim kan dan als bedreigend ervaren worden, de veiligheid valt weg. Vaak uit zich dat in een gedragsverandering, terugvallen in een ontwikkelingsfase (weer in de luier plassen bijvoorbeeld), verlatingsangst of nachtelijke angsten. Het is prima om een plan te maken om je kindje te helpen af te bouwen met het speentje of de duim. Maar ben je bewust van mogelijke onderliggende behoefte. Leer het kind eerst zwemmen voordat je het reddingsvest wegneemt. Of met andere woorden : leer het kind zich eerst veilig te voelen bij zichzelf voordat je de veiligheid weg neemt.

#basisveiligheid


Spreken is zilver, zwijgen is goud?

Ik heb dit altijd een vreemd spreekwoord gevonden, het laat je denken dat je beter je mond kunt houden. Is dit ook zo?
Zwijgen is soms opgelegd, wanneer je wel spreekt kan dit gevolgen hebben. Zwijgen is een overlevingsmechanisme, wanneer je zweeg ondervond je geen consequenties. Je hebt de overtuiging dat het beter is je mond te houden, als kind werd er vaker tegen je gezegd dat je je mond moest houden of je mening deed er niet toe. Nu merk je dat wanneer je kind huilt je al snel zegt 'Kom op, tranen weg, je hoeft er niet om te huilen!'. Hiermee geef je de overtuiging door waardoor ook je kind gaat leren haar/zijn mond te houden. De behoefte/gewoonte om te zwijgen komt ook voort uit niet geleerd te hebben om te gaan met grote gevoelens zoals verdriet. En ook wanneer je een laag zelfbeeld hebt of onderdrukt bent is het soms moeilijk om te spreken en zwijgen is dan gemakkelijker. Ken je dat? Je wilt voor jezelf opkomen of je wilt delen wat er op je hart ligt en er komt letterlijk niks uit je mond. Je voelt verdriet of boosheid omhoog komen maar het stagneert bij je keel. Een nijpend gevoel, pijnlijke samenspanning van emoties en energie. Ik ben van mening dat je altijd je stem mag gebruiken. Niet alleen om te vertellen wat er op je hart ligt en wat je behoeften zijn maar ook om aan te geven waar je grenzen liggen.

Spreken is je geboorterecht, spreken is goud!


Een volle rugzak

Een embryo, zo puur en kwetsbaar, groeit op in een baarmoeder vol met ervaringen, eventuele littekens en emoties. Het kindje bezit nog niet de autonomie om onderscheid te maken tussen de omgeving in zichzelf. Alles wat het kind voelt, wordt het! Samen met een 16-jarige bekeken we wat de reactie op trauma is wanneer je ontstaan bent uit 2 getraumatiseerde ouders.

Hoe voelt de wereld (de baarmoeder) dan aan? En wat betekent dit voor je eigen traumaverwerking en veerkracht? Wat betekent dit systemisch? En wat ontstaat er wanneer deze zware rugzak wordt verwerkt, vergeven en afgedaan?

Wordt vervolgd!


De pijn van pesten

'Ik wil graag meer zelfvertrouwen. Doordat ik me zo onzeker voel heb ik mijn hele dag verpest!'.Samen alle gevoelskaarten neerleggen die horen bij het huidige zelfbeeld.'En in welke gedrag uit zich dit?'.'Als ik denk aan mijn lichaam dan heb ik geen eetlust meer. Ik eet heel weinig.'Jeetje, wat een worstelingen voor een puber.Samen maakten we een plan! Stap 1: positieve associaties krijgen met voeding. Gezond eten doe je uit liefde voor jezelf. Jezelf willen voeden zodat je groeit tot een stevige boom (metafoor voor o.a. zelfvertrouwen).Stap 2: in een hoofd en lijf waar zo ontzettend veel gevoelens en gedachten liggen opgeslagen vraagt het om een beetje 'beweging', in de vorm van een ondersteunend middel.Stap 3: paralel gaan we dieper aan de slag met het zaadje van de issue, de pijn van het pesten! #lichaamhoofdsysteem


Verlatingsangst

Wanneer verlatingsangst je groter laat zijn dan dat je bent.
Zelfs als je 7 jaar bent kun je al heel goed begrijpen wat de start in het leven te maken heeft met het gedrag wat je vertoont! Poppetjes zijn dan een fijne tool om dit bespreekbaar te maken.
Gedrag is iets wat je doet omdat je iets voelt. Het zegt niets over wie je bent.
Samen zoeken naar andere woorden die helpen het gedrag positief te benaderen zonder dat de verlatingsangst getriggert wordt.
Een hele zoektocht!


Moe van al het dragen!

Wat is het ontzettend zwaar om alles en iedereen mee te moeten zeulen. Verantwoordelijkheid dragen die niet van jou is. Concessies doen in je eigen behoeften. Menen voor iedereen in de bres te moeten springen en voor iedereen te willen zorgen.

Waarom wil je voor de ander zorgen?
Wat voel je als je dat niet doet?
Hoe ziet dat ervoor jou uit?
Jezelf groot maken! Een mechanisme die je eigenmaakte omdat jij je daardoor wel gezien voelde. Daar waar het zicht van de ander vertroebeld was door diep verdriet en jou simpelweg niet kon zien. Wanneer jij jezelf zó groot maakt zodat je de behoefte van de ander ziet, kijk je over jezelf heen. Je gaat voorbij aan jezelf. Totdat het genoeg is! Je bent op!
Dan zit je bij mij aan de tafel. De poppetjes vertellen jouw verhaal. Ik stel je de vraag: 'wat jij nodig hebt om jezelf wel te kunnen zien?'. Tranen rollen over je wangen. 'Tja, als ik dat eens wist'. #stapvoorstap

Aangenaam!

Aangenaam kennis te maken!
Onze eerste ontmoeting is het kennismakingsgesprek. Laagdrempelig en zonder verplichtingen met elkaar in gesprek, elkaar aftasten.Wie ben jij? Wat heb jij nodig? Wat kan ik jou bieden?Om samen aan de slag te kunnen gaan is er een basis van vertrouwen en veiligheid nodig. Je moet je op je gemak voelen! Een kennismakingsgesprek is er ook om vragen te stellen en eventuele twijfels te bespreken die jou mogelijk in de weg staan om een verdere afspraak te plannen.Bij kinderen komen beiden of één van de ouder(s) / verzorger(s) mee naar zowel het kennismakingsgesprek als de vervolgafspraken. Vanaf 16 jaar mag dit ook zonder begeleiding, al verschilt dit per hulpvraag, persoon en behoefte.

Graag maak ik kennis met jou en jouw hulpvraag!


Stevige boom, sterke wortels

In mijn praktijk werk ik met de metafoor 'de stevige boom'. Een stevige boom met sterke wortels is bestand tegen een flinke storm. Een jong twijgje, die pas net aan het wortelschieten is, zal ontworteld raken en wegvliegen bij een briesje.Dit geldt ook voor de mens. Geworteld zijn betekent stevige grond onder je voeten voelen. Een diep vertrouwen ervaren in jezelf en in het leven. Mist dit dan zul je -al op zeer jonge leeftijd- tactieken eigen maken om jezelf tóch staande te houden. Dit kost heel veel energie en aanpassingsvermogen, en put uiteindelijk uit.Natuurlijk stormt het zo af en toe in het leven, soms is er zelfs sprake van een orkaan. Daar dienen we ons aan over te geven en in mee te deinen. Waar we wel invloed op hebben zijn onze wortels, bepalend voor de stevigheid van de boom. Van kwetsbaar twijgje naar stevige boom met sterke wortels!


Angst!

Iedereen schrikt weleens. Een hard geluid, iets wat opeens uit je handen valt of plotseling op de rem moeten trappen omdat er een fietser oversteekt. Je spieren spannen zich aan. Je hart gaat sneller kloppen. Je adem stokt. Al vrij snel overzie je de situatie en ontspant je lichaam zich weer. Een natuurlijke cyclus. Maar wat gebeurt er eigenlijk met je systeem wanneer de ervaring zo groot is dat je niet in de ontspannende (loslaat) fase terechtkomt? Vanuit energetisch oogpunt sluit het systeem zich af bij stress, shock en angst. Je trekt jezelf als het ware terug in je lichaam. Dit is een instinctieve reactie op gevaar. Dit is nodig om jezelf klaar te maken om te vechten, te vluchten of te bevriezen. Mechanismes die je nodig hebt om een bedreigende situatie te overleven. De bedoeling van de natuur is dat wanneer de bedreiging voorbij is je weer terugkeert naar de leef-modus, zoals dit bij dieren gebeurt. Bij de mens gebeurt dit niet altijd. Dit heeft als gevolg dat iemand in een mechanisme blijft 'hangen' doordat de cyclus van ontladen niet voltooid is. Trauma energie blijft aanwezig en triggers actief. Je blijft overleven in plaats van terug naar de leef-modus. Hoe je reageert vanuit angst is voor elk mens anders. Dit heeft te maken met je tijd in de baarmoeder, je geboorte, je 1e levensjaar. Maar ook je mensentype, je persoonlijkheid, de omstandigheden. Wanneer er kinderen en jongeren in mijn praktijk komen die iets mee hebben gemaakt wat angst heeft ingeboezemd en waarbij het systeem nog in de overlevingsstand staat is de 1e stap een veilige omgeving te creëren. Je moet je veilig voelen wil je het reddingsvest uit kunnen trekken.

2e stap zijn 'de luikjes'...De luikjes?? Ja, de luikjes! Degenen die bekend zijn met mijn werkwijze weten dat ik werk met de luikjes onder de voeten. Aan kinderen hoef ik het maar gewoon te vragen. 'Hoe gaat het met je luikjes'? Haarfijn kunnen ze me uitleggen wat de huidige stand van zaken is. Bij jongeren (met name de pubers ;-)) is er nogal eens wat weerstand, totdat ze voelen wat het met je systeem doet wanneer je in een veilige omgeving de voetchakra's leert openen. Het herstelt het contact met het lichaam -door de schrikreactie verlies je tijdelijk het contact- waardoor je kunt ontspannen en de angst beetje bij beetje loslaat. Je landt als het ware in je lichaam, een belangrijke voorwaarde bij angstverwerking/ traumaverwerking. Angst heeft op iedereen een ander effect. De onmacht kan zich uiten in enorme boosheid. De mogelijke consequenties om erover te praten kunnen ervoor zorgen dat iemand zwijgt. Het ontsnappen aan de gevoelens kan ervoor zorgen dat je gaat piekeren. Het schuldgevoel kan ervoor zorgen dat je de ervaring bagatelliseert (och, zo erg was het niet). De overweldigende ervaring kan ervoor zorgen dat je je verlamt voelt of helemaal niks voelt. En zelfs het ontwikkelen van psychosomatische klachten kan angst als oorzaak hebben.

Maar de angst is nóóit groter dan jijzelf, ook al voelt het soms zo!


Wat ik nodig heb...

1 van de hoofdthema's bij jongeren die ik tegenkom binnen mijn praktijk zijn direct- of indirect school gerelateerd. Hoe kan dat toch?De mens evolueert. De kinderen van deze tijd hebben daardoor andere behoeften (of kunnen gemakkelijker contact maken met die behoeften) dan de kinderen van 1 of 2 generaties terug.Een groot deel van de jeugd (ook schoolkinderen) ondervindt problemen binnen het reguliere onderwijs. Soms uit zich dit in fysieke klachten maar nog vaker in psychosociale klachten die niet altijd (h)erkend worden. Dat vraagt om ontwikkeling van het onderwijs.Gelukkig heeft er de afgelopen jaren al heel wat ontwikkeling plaatsgevonden binnen het onderwijs in het algemeen. Zo zijn er nieuwe stromingen van onderwijs ontstaan en maken sommige reguliere onderwijsinstellingen gebruik van een zorgteam wat voor aansluiting kan zorgen bij een specifieke behoefte. Super! Maar weet je wat nóg cooler is? Op zoek gaan naar wat jij nodig hebt om in élke situatie en omstandigheid jezelf staande te kunnen houden! Ik ben er namelijk van overtuigd dat iedereen zo zijn/ haar eigen superpower heeft. Deze ontdekken en in je voordeel laten werken maakt dat je je thuis gaat voelen bij jezelf, en daarmee kom je in je kracht. Je voelt jezelf dan niet meer anders maar voelt: ik ben uniek!